Zapomnij o wszystkim, co wiedziałeś o chronologii. Skomplikowane zwierzęta w Ameryce Północnej nie czekały na swoją kolej. Pojawiły się wcześniej. Dokładniej, dziesięć milionów lat wcześniej.
Skamieniałości znalezione w północno-zachodniej Kanadzie opowiadają tę historię.
Niedawne badanie opublikowane w Science Advances opisuje zbiór ponad stu okazów. W zapisie kopalnym Ameryki Północnej nie odnaleziono wcześniej sześciu taksonów. Niektóre z nich pochodzą sprzed 567 milionów lat. Jest to okres ediakaru. W tamtym czasie ten ląd był częścią Laurentii. Starożytny. Wcześniej niż Pangea.
Przez trzy miliardy lat Ziemia należała do drobnoustrojów.
A potem wszystko stało się większe. Nagle. I dziwne.
Scott D. Evans z Amerykańskiego Muzeum Historii Naturalnej ujmuje to bez ogródek:
“Jeśli chcemy zrozumieć tę zmianę. Moment, w którym życie po raz pierwszy stało się duże, złożone i niezaprzeczalnie zwierzęce, to to nowe miejsce ma ogromny potencjał. “
Te stworzenia się poruszały. Oni polowali. Istnieli w świecie, który w niczym nie przypominał bakteryjnego śluzu z przeszłości. Ale nie wszystko ma coś wspólnego ze współczesną fauną. Wiele z nich miało miękkie ciało. Żadnych skorup. Żadnych kości. Tkanki miękkie rzadko są dobrze zachowane w kamieniu.
Dlatego każde odkrycie jest darem.
Paleontolodzy zwykle dzielą te starożytne pozostałości na trzy grupy w zależności od wieku. Grupa Avalon. Statyczni mieszkańcy głębin morskich, którzy żyli 575–559 milionów lat temu. Grupa Nama. Stworzenia posiadające najwcześniejsze twarde części ciała, takie jak muszle i kości. A potem – „środkowe dziecko”, Stowarzyszenie Morza Białego.
Znalezisko kanadyjskie należy do grupy z Morza Białego. Ale jest niuans.
Skamieniałości te są starsze od najwcześniejszych przykładów grupy z Morza Białego znalezionych w Europie i Australii o pięć do dziesięciu milionów lat.
Wśród nich była Dickinsonia. Płaski owalny kształt. Wchłaniała glony bezpośrednio przez brzuch. Tylko. Potem Funisia. Kształt rurowy. Stanowi najwcześniejszy dowód na to, że zwierzęta były w stanie rozmnażać się płciowo. I Kimberella. Wczesny mięczak. Może nosić tytuł najstarszego znanego przykładu dwustronnej symetrii w zapisie kopalnym.
Justin Strauss z Columbii Dartmouth jest zachwycony. Nie tylko ze względu na różnorodność, ale także ze względu na kontekst.
“To nowe miejsce jest nie tylko bardzo zróżnicowane, ale także znajduje się w tej części naszej skały, w której wcześniej nie znaleziono żadnych skamieniałości. Mamy tutaj ogromny potencjał, aby ponownie rozważyć historię ediakaru.”
Ale być może największą niespodzianką nie jest data. To jest głębia.
Skały osadowe wokół tych kości mówią nam, że stworzenia te żyły głęboko pod wodą. Zwykle myślimy o ewolucji jako procesie cofającym się. Od bezpiecznych głębokości po płytkie rafy. Od stabilnych ciemnych miejsc po chaotycznie jasne.
To sugeruje coś przeciwnego.
Najpierw głęboka woda. Następnie ekspansja do płytkiej wody. Dlaczego? Stabilność.
“Uważamy, że głębokie oceany są ciemne i nienadające się do zamieszkania. Są jednak stabilne. Mniej wahań temperatury i poziomu tlenu. Ta stabilność mogła wspierać wczesne życie.”
Musimy więc ponownie przemyśleć kolebkę złożoności.
Być może otchłań nie była pustką. A może po prostu spokojniejsze miejsce, niż się spodziewaliśmy?
Mamy tendencję do myślenia o jasnych, płytkich wodach jako o scenie pierwszego aktu życia zwierząt. Może przez cały ten czas patrzyliśmy na niewłaściwą stronę historii.
