Het ziet er raar uit.
Misschien te raar.
Als je naar de nieuwe opnamen van NASA’s Psyche-missie kijkt, zou je kunnen denken dat Mars een extra oog krijgt. Of een wolk die zijdelings tegen zijn gezicht bleef plakken. Dat helderwitte vlekje? Het is geen storm. Het is de zuidpool. Ik zat daar maar uit het midden, omdat het ruimtevaartuig in een ongemakkelijke hoek arriveerde.
Op 15 mei kwam Psyche dicht bij de Rode Planeet voor zwaartekrachtondersteuning. Er was een duwtje in de rug nodig. De manoeuvre voegde ongeveer 1.000 mijl per uur toe aan zijn snelheid. Veranderde ook zijn koers. Op weg naar een asteroïde. Maar het liet ons met iets onverwachts achter.
Het duidelijkste beeld dat we ooit hebben gehad van de zuidelijke poolkap.
Het ijs strekt zich 430 mijl uit. De resolutie? Beter dan een halve mijl per pixel.
“Deze nieuwe gegevens zullen het tien jaar oude debat niet beslechten”, zei Gareth Morgan onlangs, “maar het maakt het erg moeilijk om een vloeibaar meer te ondersteunen.”
Ah. Het meer-ding.
In 2018 was iedereen enthousiast. ESA’s Mars Express-orbiter suggereerde dat er vloeibaar water onder een kilometer ijs op de loer lag. Vloeibaar water staat gelijk aan leven. Of in ieder geval: het staat gelijk aan hoop. De krantenkoppen explodeerden. Maar toen werden de gegevens rommelig.
Nieuwere radar van NASA’s Reconnaissance Orbiter vertoonde zwakkere signalen. De “vloeistof” kan gewoon natte modder zijn. Of gladde rotsen. Misschien oude lava.
Het maakt niet uit wie gisteren gelijk had.
De nieuwe Psyche-afbeeldingen maken de zaken alleen maar ingewikkelder. De zuidpool bestaat niet alleen uit ijs. Het zijn lagen. Bevroren kooldioxide. Stof. Een geologisch archief dat zich over miljarden jaren heeft opgestapeld, als een geschiedenisboek geschreven in de vorst.
Psyche kwam niet voor Mars. Niet echt.
Het ruimtevaartuig vloog binnen een straal van 4.500 kilometer van het oppervlak, voornamelijk om de camera’s te kalibreren. Een testrun voor de naar zichzelf genoemde asteroïde.
Die asteroïde – Psyche – is raar. Denk aan metaal. Blootgestelde kern van een dode planeet. Het bevindt zich tussen Mars en Jupiter. Robotbezoekers zijn daar zeldzaam.
Wij kijken dus terug.
De ingenieurs zullen nog een tijdje foto’s blijven maken terwijl Mars in de verte verdwijnt.
Waarom haasten?
Het echte doel ligt nog over drie jaar.
