Als je ooit hebt geprobeerd appels per stuk te kopen, kun je ervan uitgaan dat iedereen dezelfde emmer gebruikt. Dat doen ze niet. De pik is een eenheid van droog volume die netjes wordt verdeeld tussen het Amerikaanse en het Britse systeem, waardoor twee afzonderlijke realiteiten voor dezelfde naam ontstaan. In de VS leeft het uitsluitend op het schap voor droge goederen. Een Amerikaanse pik bevat precies 8 droge liters. Dit komt overeen met 537,6 kubieke inch of ongeveer 8,81 liter. Heel gemakkelijk.
Aan de overkant van de Atlantische Oceaan is de Britse imperiale pik een heel ander dier. Het kan vloeibare of droge goederen bevatten, hoewel het technisch wordt gedefinieerd als een kwart van een imperiale schepel. Het bevat 8 imperiale quarts, wat gelijk staat aan 2 imperiale gallons. Het volume is groter. De Britse Peck heeft een inhoud van 554,84 kubieke inch, of ongeveer 9,09 liter. Dit verschil lijkt onbeduidend totdat je opschaalt naar bushels. Dan telt het op.
De term zelf is oud. Het verscheen aan het begin van de 14e eeuw en diende oorspronkelijk als een praktische maatstaf voor meel. Destijds was consistentie optioneel. De grootte van een “pik” varieerde van regio tot regio, afhankelijk van de lokale handelsgewoonten en de container in de buurt van de handelaar. Het was geen gestandaardiseerde wetenschappelijke eenheid.
Standaardisatie kwam pas in de 19e eeuw. Pas toen werden moderne definities bevestigd en werd de in de VS gebruikte droge maatstaf gescheiden van het imperiale systeem. Tegenwoordig zijn het nog steeds parallelle lijnen die elkaar nooit ontmoeten, gedefinieerd door hun respectieve kubieke inch-tellingen en liters.
Dus wat moet je gebruiken? Als u in de VS bent, houd u dan aan droge kwart gallons. Als u in Groot-Brittannië bent, onthoud dan dat een imperiale quart groter is dan de Amerikaanse droge quart. De berekening is helder, maar de historische bagage is zwaar. Een pik is meer dan alleen een getal. Het is een momentopname van de evolutie van de handel van chaotische lokale normen naar rigide nationale normen, waarbij twee enigszins verschillende manieren om hetzelfde aantal dingen te tellen achterblijven.
