Podczas gdy cmentarze są tradycyjnie postrzegane jako miejsca ciszy i spokoju, pod powierzchnią Itaki w stanie Nowy Jork budzi się ogromna, tętniąca życiem metropolia. Naukowcy z Cornell University odkryli, że Cmentarz East Lawn służy jako gigantyczne sanktuarium dla jednej z największych znanych na świecie populacji pszczół gniazdujących na ziemi.
Podziemne odkrycie na dużą skalę
Mówimy o gatunku Andrena regularis (znanym jako andrena vulgaris). Pszczoły te nie żyją w zorganizowanych ulach komunalnych, tak jak pszczoły miodne. Dla kontrastu są to samotne pszczoły, które większość życia spędzają w osobnych podziemnych norach.
Skala tej populacji została uświadomiona dopiero niedawno. Chociaż gatunek ten notowano na tym obszarze od 1935 r., prawdziwy zasięg kolonii ujawniono dopiero w 2021 r. Odkrycie było przypadkowe: asystent naukowy z Cornell zauważył ogromną liczbę pszczół podczas spaceru po cmentarzu, co zapoczątkowało formalne badania naukowe.
Badania naukowe
Wiosną 2023 r. entomolodzy przeprowadzili dokładne badanie terenowe w celu ilościowego określenia populacji. Korzystając z „pułapek wyjściowych” – małych namiotów rozstawionych nad miejscami lęgowymi, w których zbierane są pszczoły wyłaniające się z ziemi – zespół zbierał próbki przez 48 dni.
Analizując te próbki, badacze byli w stanie uzyskać następujące dane:
– Różnorodność gatunkowa: zidentyfikowano 16 różnych gatunków owadów.
– Gęstość zaludnienia: Średnio 853 pszczoły gniazdują na metr kwadratowy gleby piaszczysto-gliniastej.
– Ocena ogólna: według naukowców każdej wiosny z wnętrzności cmentarza wybiera się aż 5,56 mln osobników A. regularne.
Odkrycie to jest znaczące, ponieważ choć prawdopodobnie na świecie istnieją inne podobne gromady, to miejsce to jest jednym z największych udokumentowanych w literaturze naukowej.
Dlaczego cmentarze stają się rajami dla pszczół
Może wydawać się ironią losu, że miejsce żałoby jest tak tętniącym życiem siedliskiem, ale cmentarze oferują szereg korzyści środowiskowych dla owadów gniazdujących w glebie:
– Minimalna interwencja: Gleba jest tu rzadko zaorana lub wykopana.
– Bezpieczeństwo chemiczne: Prawie nie stosuje się tu pestycydów, w przeciwieństwie do gruntów rolnych.
– Spokojne otoczenie: Niski poziom ruchu drogowego w okolicy zapewnia stabilny ekosystem.
Środowisko to wspiera złożoną sieć życia. Na przykład A. regularis dzieli przestrzeń z Nomada imbricata, kukułką, która jest pasożytem i składa jaja w gniazdach andrenów.
Zagrożenia ekonomiczne i środowiskowe
Znaczenie tych pszczół wykracza daleko poza ogrodzenie cmentarza. A. regularis jest ważnym zapylaczem jabłek i jagód, wnoszącym znaczący wkład w lokalną gospodarkę rolną stanu Nowy Jork.
Jednak odkrycie podkreśla również rosnącą wrażliwość tego gatunku. Większość gatunków pszczół – około 75 procent – gniazduje w ziemi, ale są one znacznie rzadziej badane niż pszczoły miodne ze względu na ich skryty tryb życia.
„Jeśli nie zachowamy miejsc gniazdowania i ktoś zaora je w asfalt, możemy natychmiast stracić 5,5 miliona pszczół, które są ważnymi zapylaczami” – ostrzega entomolog z Cornell, Brian Danforth.
Wniosek
Odkrycie na cmentarzu East Lawn stanowi ważne przypomnienie o ukrytej różnorodności biologicznej, która istnieje tuż pod naszymi stopami. W miarę postępu urbanizacji ochrona tych „sporadycznych rezerw” staje się niezbędna dla ochrony populacji zapylaczy, od których zależny jest światowy system żywnościowy.
