Er is iemand gestorven op Sterrenbasis.
Net toen SpaceX zich opmaakte voor het debuut van zijn Starship Versie 3. San Antonio Express-News bracht het nieuws begin vrijdag. OSHA doet al onderzoek. De tijdlijn is strak, de inzet is hoog en het antwoord is een fataal ongeval.
Officieel stilzwijgen uiteraard.
Geen namen. Geen bijzonderheden. Volgens bronnen in gesprek met de Wall Street Journal is het gewoon een aannemer die ten val komt. Dat is het.
Starbase is niet alleen meer een lanceerbasis. Het is nu een stad. Opgericht in mei 2026 met een scheve stemming van 212 tegen 6. Het is waar de mensheid naar Mars hoopt te gaan, aangedreven door de hoogste raket ooit gebouwd, die meer dan 120 meter hoog is. De ambitie is onthutsend. Het gevaar is hardnekkig.
Versie 3 zou moeten vliegen. Of beter gezegd: het was de bedoeling. SpaceX had 19 mei in de boeken staan. Toen duwden ze het terug. Tweemaal. Het laatste tijdstip was donderdagavond 21 mei. In deze sector komen vertragingen voor. Niemand vraagt waarom als je geschiedenis bouwt. Maar nu? De vraag blijft hangen.
Waarom pushen? Waarom wachten?
SpaceX heeft nog geen woord gezegd over de vertraging. Of de dood.
De platen zijn hoe dan ook lelijk. TechCrunch keek naar de OSHA-gegevens van 2026 en het beeld veranderde niet. Starbase blijft de gevaarlijkste plek op aarde voor SpaceX-werknemers. Hogere letselcijfers dan het gemiddelde in de lucht- en ruimtevaartindustrie. Aanzienlijk hoger.
“Geregistreerde letselcijfers bijna zes keer hoger dan bij vergelijkbare ruimtevaartuigen… en in totaal bijna drie keer zoveel lucht- en ruimtevaartproductie in 2024.”
Dit is geen nieuwe piek. Het is de basislijn sinds 2019. Toen ze begonnen met rapporteren, waren de cijfers slecht. Nu? Ze zijn erger. Of hetzelfde, wat als erger voelt.
En er is meer juridisch lawaai in de coulissen. Een rechtszaak van een vrachtwagenchauffeur. Gewond door vloeibaar methaan op de McGregor-testlocatie in juni 2026. Brandstof leveren. Dat is wat je soms pijn doet. Niet alleen de lancering. De voorbereiding. De grond. De sleur.
We racen naar Mars.
De V3-raket is krachtiger, herbruikbaar en klaar voor diepe ruimte. Het is de 12e vlucht in de serie. Een grote stap voorwaarts. Maar iemand viel achterover in Zuid-Texas terwijl we allemaal naar het aftellen keken.
Wij kijken naar de lucht.
We kijken niet vaak genoeg naar de grond.
