Het was niet altijd een nationaal park. Wat nu Kanha is, begon in 1933 als het Banjar Valley Sanctuary. Het doel was toen eenvoudig, zo niet geheel effectief: de tijgers in leven houden. Het duurde nog twintig jaar voordat de status veranderde en in 1955 uiteindelijk een nationaal park werd.
De grenzen bleven niet statisch. Het park groeide in 1962 en opnieuw in 1970, waarbij meer land werd geabsorbeerd om een grotere bufferzone te creëren. Waarom is de grootte van belang? Omdat tijgers het niet goed doen in kooien, zelfs niet metaforisch. Ze hebben ruimte nodig.
Het echte verhaal gaat echter niet alleen over land. Het gaat over het in situ behoud van tijgers en barasingha. In situ is een mooie manier om te zeggen ‘op zijn oorspronkelijke plaats’. In plaats van dieren naar dierentuinen of kunstmatige reservaten te verplaatsen, concentreert Kanha zich op de bescherming ervan waar ze van nature leven.
De barasingha, of het moerashert, is een cruciaal onderdeel van deze vergelijking. Kanha is zelfs een van de weinige plekken op aarde waar deze soort een comeback heeft gemaakt van de rand. Het parkmanagement kijkt niet alleen toe; zij komen tussenbeide. Ze brengen verweesde tijgerwelpjes groot. Ze nemen ze op, verzorgen ze, en dan, hier is het lastige, ze rewilden ze opnieuw. Dit gaat niet over het maken van huisdieren. Het gaat om het aanleren van overlevingsvaardigheden, zodat deze dieren zonder menselijke afhankelijkheid naar het wild kunnen terugkeren.
Maar het ecosysteem is meer dan alleen grote katten en moerasherten. Kanha heeft ook soorten zoals de Blackbuck opnieuw geïntroduceerd. Deze kleine antilopen helpen de graslanden in stand te houden, waardoor het leefgebied voor alle anderen gezond blijft.
Is het perfect? Er is geen enkele poging tot natuurbehoud. Maar Kanha biedt een blauwdruk. Het laat zien dat wanneer je de kernsoort beschermt, je het hele systeem beschermt. Het park blijft een testcase voor de vraag of we de schade van de industrialisatie en het verlies van leefgebieden kunnen terugdraaien.
De vraag is niet of het werkt. De vraag is of andere parken dit model kunnen kopiëren voordat het te laat is.
