Hoe #Poco countryrock opnieuw definieerde: de evolutie en erfenis van de band
Poco was in de jaren ’70 en ’80 meer dan alleen een band. Zij waren de architecten van countryrock. Ze creëerden een geluid dat resoneert in het genre van vandaag. De originele line-up zat boordevol talent van de westkust. Richie Furay en Jim Messina reisden vanuit Buffalo Springfield. Ze kwamen niet alleen. Ze brachten George Grantham, Randy Meisner en Rusty Young binnen. Elk lid heeft zijn eigen oorsprongsverhaal, maar ze brengen iets nieuws op tafel.
De band werd medio 1968 in Los Angeles opgericht. Aanvankelijk noemden ze zichzelf Pogo. Die naam heeft niet lang stand gehouden. Walt Kelly, de maker van de beroemde Pogo-tekenfilm, was het daar niet mee eens. Daarom veranderden ze de naam. Poco was het. Deze verandering is niet oppervlakkig. Dit markeert een nieuw begin.
Furay stond al bekend om zijn zachte, helder klinkende ballads. Maar hij versnelde. Dit werd een energiek en snel nummer. Dit werden de kenmerkende stukken van Poco. Messina is anders. Hij is een geweldige platenproducent. Hij kan een slag maken. Zijn gitaarspel is zeer scherp. Dit is inzichtelijk.
Toen kwam de rest van de band erbij. Rusty Young beheerst de pedal steel gitaar. Zijn werk is werkelijk een meesterwerk. Randy Meisner heeft een prachtige, hoge stem. De instrumentale muziek is levendig. Harmonie wordt harmonischer. Je hoort het op hun debuutalbum. Pickin’ Up the Pieces werd uitgebracht in 1969. Alles wat ze bouwden is te zien.
Combineert country en Zuid-Californische rock
Poco heeft de samensmelting van country en rock niet uitgevonden. De Byrds en Buffalo Springfield maakten de weg vrij. Maar Poco heeft het verbeterd. Ze behouden een hoge reputatie. Albums als “A Good Feelin’ to Know” (1972) en “Crazy Eyes” (1973) bewezen dit. De stijl is consistent. In een tijd van voortdurende verandering is dit een zeldzaamheid.
Personeelswijzigingen zijn onvermijdelijk. Meisner is weg. Hij speelde samen met Rick Nelson voordat hij de Eagles hielp oprichten. Zijn plaats op het veld werd ingenomen door Timothy B. Schmit. Messina vertrok ook in 1970 en werkte samen met Kenny Loggins. De combinatie van Loggins en Messina was een groot succes. Paul Cotton nam de rol van Messina over.
De jaren zeventig waren druk. In 1973 nam Furay deel aan een kortetermijnsamenwerking. Hij werkte samen met ex-Bird-lid Chris Hillman en songwriter JD Souther. In 1977 verliet Schmit Poco en sloot zich aan bij de Eagles. Maar Poco ging door. Commercieel succes kent zijn grenzen. Legend (1978) is nog steeds hun best verkochte album. Het culmineert op een plek waar anderen alleen maar op hebben gezinspeeld.
De lange weg naar de 21e eeuw
1989, 5e eeuw, 5e eeuw, 1989 批評家たちはそれを高く評価した。 これは、元の化学反応がまだ機能していることを証明しています。 しかし、バンドの物語はそこで終わりません。
レギュラーメンバーはラスティ・ヤングのみ。 Er zijn geen producten gevonden die aan je zoekcriteria voldoen. 21 jaar geleden 影響は残っています。 サウンドが進化しました。 しかし、核となるアイデンティティは残ります。
彼らはギャップを埋めます。 カントリー ミュージックとロックミュージックの出会い。 どちらの側もあまり妥協する必要はありません。 ハーモニーはタイトです。 計器類は正確です。 これは具体的な式です。 Er zijn geen producten gevonden die aan je zoekcriteria voldoen.
Er zijn verschillende manieren waarop u dit kunt doen: 数え切れないほどのアーティストが彼らの手法を取り入れました。 Lees meer これが重要になります。ハーモニーが基準を設定します.
今日、ポコは先駆者として記憶されています。フラッシュではありません。 安定させる力。 音楽にはまだまだ魅力があります。 そう、懐かしいですね。 しかし、とても新鮮でもあります。 構造は
