De helft van de CGI-filmproductie heeft niets met computers te maken. Je zou kunnen denken dat het allemaal om code en weergaveruimten gaat. Dit is niet waar. Dit proces begint met ouderwets verhalen vertellen. Filmmakers schrijven eerst het storyboard. Dit is een ruwe schets van het verhaal. Zodra de story beats (de belangrijkste punten van het plot) zijn voltooid, gaat het team naar het storyboard.
Het storyboard ziet eruit als een manga. 2D-modellering van elke scène. Bevat grappen en fragmenten van belangrijke gesprekken. In dit stadium wordt het manustoryboard verfijnd. De regisseur kent de visuele kenmerken van de scène.
Dan verschijnt er een stemacteur die hun tekst opneemt. Filmmakers gebruiken deze opnames om video’s te maken. Het is geanimeerd met alleen storyboards. Er zijn nog dingen die bewerkt moeten worden. Er zijn meer herschrijvingen. Gesprekken worden indien nodig opnieuw opgenomen. Pas dan kan de echte animatie beginnen.
Ontwerpwereld
De kunstafdeling neemt het dan over. Ze hebben alle karakters ontworpen. Ze planden de belangrijkste plaatsen. Ze kiezen een filmrekwisiet en kleurenpaletten. Personages en rekwisieten worden in 3D gemodelleerd. In sommige gevallen kan het kleimodel in een computer worden gescand.
Bij Pixar heeft elk personage honderden avars. Dit zijn kleine scharnieren. Hierdoor kan de animator bepaalde delen van het lichaam van het personage verplaatsen. Woody van Toy Story heeft meer dan 100 avars op zijn gezicht.
Het team maakt vervolgens alle 3D-sets. Het is hard werken. Elk detail brengt de virtuele wereld tot leven. Personages worden op de set geplaatst via een proces dat blokkering wordt genoemd. De regisseur en hoofdanimator blokkeerden de posities van de hoofdpersonen. Geef voor elke opname de camerahoek op.
Animatietraining
De groepen animators kregen korte scènes toegewezen. Ze accepteren de blokkeerinstructies. Ze creëren hun eigen, meer gedetailleerde keyframes. Dan begint het tweening -proces. De computer berekent de beste manier om tussen de twee keyframes te interpoleren. Kunstenaars passen de resultaten vaak aan. Ze wilden dat het er authentiek uitzag.
Het is heel gebruikelijk dat animators korte animatiereeksen meerdere keren herhalen. De directeur moet tevreden zijn. Succes.
Films van hoge kwaliteit worden afgespeeld met 24 frames per seconde. Voor een film van 90 minuten zijn ongeveer 130.000 frames nodig. Bij Pixar produceren animators 100 frames per week. Dat zijn veel kaders.
Voeg vervolgens de textuur en kleur toe. Personages dragen kleding. Het kreukt en vloeit op natuurlijke wijze. Haar en vacht wapperen in de virtuele wind. De huid is zo realistisch dat je hem wilt aanraken. Gebruik verlichting. Sfeerverlichting, multidirectionele verlichting en spots creëren diepte. Ze creëren schaduwen en sfeer.
Uiteindelijke weergave
De laatste stap is rendering. Een krachtige computer verzamelt al uw digitale gegevens bij elkaar. karaktermodel. sleutelframe. Tween. sets. kleur. serie. Rekwisieten. licht. Digitaal mat schilderij. Het wordt allemaal één frame van de film.
Zelfs met een ongelooflijke rekenkracht duurt het gemiddeld zes uur om een frame weer te geven. Het duurt ruim 88 jaar om een film van 90 minuten te maken. U kunt meerdere frames tegelijk renderen. Dit heeft hen jaren bespaard.
Dit is slechts een introductie. Als je meer wilt weten over digitale filmproductie, bekijk dan de onderstaande links.
Gerelateerde artikelen
-
Hoe een blauw scherm werkt
-
Waarin verschilt digitale 3D van oude 3D-films?
-
Hoe industrieel licht en magie werken
-
Het maken van ‘The Incredibles’
-
Hoe de Kronieken van Narnia werken
-
Binnen ‘10.000 v.Chr.’
-
Hoe digitale cinema werkt
Aantrekkelijkere links
-
Industrieel licht en magie
-
Pixar
-
De wereld van computergraphics
