Lady Julie Andrews od ponad sześciu dekad jest jednym z najważniejszych głosów w świecie rozrywki. Urodzona 1 października 1935 roku w Walton-on-Thames w hrabstwie Surrey w Anglii jako Julia Elizabeth Wells, stała się jedną z najbardziej ukochanych postaci w historii zarówno sceny teatralnej, jak i filmowej. Jej podróż zaczęła się wcześnie: już w wieku 12 lat zadebiutowała w rewii w Londynie. W 1954 roku przepłynęła Atlantyk, aby zadebiutowała na scenie w Nowym Jorku w musicalu The Boy Friend.
Przełom na Broadwayu i dominacja na scenie
W połowie lat pięćdziesiątych wyrosła na jedną z głównych gwiazd musicali na Broadwayu. W 1956 roku zagrała rolę Elizy Doolittle w musicalu My Fair Lady. Występ ten pokazał jej umiejętności wokalne i wyczucie komicznego wyczucia czasu. Cztery lata później wcieliła się w rolę Ginewry w musicalu Camelot. Role te ugruntowały jej status teatralnej divy jeszcze zanim zwróciło się do niej Hollywood.
Kultowe role filmowe i uznanie Akademii
Jej przejście do filmu doprowadziło do powstania kilku z najtrwalszych filmów muzycznych w historii kina. Film Mary Poppins (1964) przyniósł jej sławę na całym świecie. Za tę rolę otrzymała Oscara dla najlepszej aktorki. Sukcesy kontynuowano w Dźwiękach muzyki (1965), w którym zagrała rolę Marii. Filmy te zdefiniowały całą erę hollywoodzkich musicali.
Jej współpraca z mężem, reżyserem Blakiem Edwardsem, zaowocowała kilkoma znaczącymi filmami. „Victor/Victoria” (1982) pokazała jej wszechstronność. Zagrała kobietę, która zarabia na życie udając męskiego drag queen. Za tę rolę otrzymała kolejną nominację do Oscara. Późniejsze występy obejmowały filmy Duet for One (1986) i światowy fenomen Pamiętniki księżniczki (2001). Wróciła do roli królowej Clarissy w sequelu z 2004 roku.
Aktorstwo głosowe i późna kariera
Andrews rozszerzyła swoje portfolio o obszerne prace lektorskie. Użyczyła swojego rozpoznawalnego głosu w filmach animowanych „Shrek” (2004, 2007, 2010), „Magiczna historia” (2007) i „Despicable Me” (2010). Role te pozwoliły jej zachować aktualność dla młodszej publiczności, jednocześnie prezentując swój zakres wykraczający poza występy wokalne na żywo.
Nagrody i dziedzictwo
W uznaniu jej zasług dla sztuki w 2000 roku otrzymała tytuł Damy Komandorskiej Orderu Imperium Brytyjskiego. Tytuł „Dame” jest żeńskim odpowiednikiem rycerstwa w Wielkiej Brytanii. To ugruntowało jej status ikony kultury zarówno w Wielkiej Brytanii, jak i USA.
Jej kariera rozciąga się od sceny teatralnej po duży ekran. Pozostaje wzorem talentu i długowieczności w branży. Niewielu artystom udało się utrzymać tak wysoką jakość przez tyle dziesięcioleci. Pytanie nie brzmi, czy wróci na światło dzienne, tylko kiedy.
