Jest już wiosna. Nerki są spuchnięte. Ptaki są bardzo hałaśliwe. A poranny rytuał parzenia kawy zostaje przerwany przez przerażające odkrycie.
Idziesz do kuchni. Mała, martwa ofiara leży na macie. Twój kot siedzi w pobliżu. Na jej twarzy widać czystą satysfakcję.
Ludzie mają refleks. Topimy się. Widzimy „prezenty”. Wyobrażamy sobie wdzięczność. Myślimy, że kot dziękuje nam za granulki, które daliśmy jej poprzedniej nocy.
Zatrzymywać się.
To nieporozumienie. Instynkt stojący za tym zachowaniem jest bardziej prymitywny. Chodzi o terytorium. Chodzi o logikę przetrwania. Nie ma tu miejsca na romantyczne uczucia i obowiązki moralne.
Ludzie projektują swoje uczucia na zwierzęta
Uwielbiamy humanizować zwierzęta. Projektujemy nasze struktury społeczne na istoty funkcjonujące na zupełnie innej częstotliwości.
W naszej kulturze prezenty symbolizują miłość. Sygnalizują wdzięczność. Tworzą połączenia poprzez wzajemność.
Stosowanie tej optyki u kotów domowych jest zasadniczym błędem.
Koty nie mają żadnych zobowiązań moralnych. Ich światem rządzą podstawowe prawa zachowania. Złożona etykieta społeczna nie ma dla nich znaczenia.
Kiedy kot przynosi ci martwą mysz, nie jest to wyrazem wdzięczności. To jest spełnienie instynktu.
Instynkt drapieżczy nie wymaga głodu
Koty potrafią być leniwe. Cały dzień spędzają wygodnie na aksamitnych poduszkach. Potrafią spać całą noc.
Nie zmienia to ich genetyki.
Chęć polowania jest wpisana w naturę. Nie ma to nic wspólnego z zapotrzebowaniem kalorycznym. Dobrze odżywiony kot nadal będzie polował. Powodem nie jest głód. Wyzwalaczem jest ruch.
Drżąc w trawie. Cień przecina podłogę. Włącza się mechanizm myśliwski.
Jest to wrodzona reakcja fizjologiczna. Nie sposób się jej oprzeć. Dzieje się tak niezależnie od tego, czy miska na karmę jest pełna czy pusta.
Dom jest fortecą
Jedzenie na świeżym powietrzu na łonie natury jest niebezpieczne. Konkurenci wkradają się potajemnie. Większy drapieżnik obserwuje.
Bezpieczeństwo jest niezwykle ważne.
Po zakończeniu polowania kot szuka bezpiecznego miejsca. Ona potrzebuje schronienia. Potrzebuje miejsca do jedzenia i ukrycia swojej ofiary przed zagrożeniami.
Twój dom idealnie spełnia te kryteria.
Jest zamknięte. Utrzymuje temperaturę. Tu nie ma wrogów zewnętrznych.
Wycieraczka wejściowa nie jest ołtarzem. To jest bezpieczna strefa. To strategiczne miejsce na „trofea”.
Jesteś częścią terytorium
Jeśli „historia o prezencie” jest fałszywa, jakie jest prawdziwe przesłanie?
Chodzi o integrację.
Koty włączają Cię do swojego kręgu towarzyskiego, przynosząc do domu swoją ofiarę. Traktują cię jak mieszkańca tego terytorium. Nie ukrywają swojej ofiary. Umieszczają go w centrum silnie ufortyfikowanego obozu.
To komplement. To jest ważne.
Koty uważają Cię za część swojego terytorium. Jesteś godny zaufania. Jesteś bezpieczny. Koty dzielą z Tobą swoją świętą przestrzeń życiową.
Jak odpowiedzieć na „prezent”
Naturalną reakcją człowieka jest strach.
Krzyczymy. Gestykulujemy chaotycznie. Zgłaszamy.
To szkodliwe.
Karanie kota za polowanie jest jak karanie ryby za pływanie. To dezorientuje zwierzę. To powoduje stres. To podważa zaufanie, które zbudowałeś.
Koty nie rozumieją gniewu. Agresję widzą jedynie w odniesieniu do naturalnego zachowania. Widzą zagrożenie dla ich nowo wzmocnionego kontaktu.
Praktyczne rozwiązanie
Do tej sytuacji należy podejść ostrożnie.
Nie rób zamieszania.
Poczekaj, aż zainteresowanie kota opadnie. Odwróć jej uwagę zabawką w innym pokoju. Następnie usuń.
Używaj ręczników papierowych. Użyj miarki. Usuń dowody bez komentowania tego, co się dzieje.
Proszę się uspokoić. Utrzymuj bezpieczeństwo emocjonalne swojego kota.
Powitanie zwierzaka w domu oznacza akceptację jego pierwotnych pragnień.
Martwy ptak na dywanie nie jest podziękowaniem. To jest mapa. Pokazuje, gdzie Twój kot czuje się bezpiecznie. Pokazuje komu ufa.
Jest to głęboki wyraz przynależności.
Zatrzymaj się, gdy zobaczysz następną mysz.
Spójrz poza mrok.
Zobacz Zaufanie.
Nadal czujesz się obciążony? A może uważacie, że jest to najwyższa forma szacunku terytorialnego?
