Ze noemden het een wonder. Acceleratie zonder brandstof.
Zenno Astronautics heeft zojuist bewezen dat het in een baan om de aarde werkt. Niet in een vacuümkamer op aarde. Eigenlijk daarboven. Waar de natuurkunde er toe doet.
De startup, gevestigd in Nieuw-Zeeland, testte zijn “Supertorquer” op de Mira-satelliet. De doos was schoenformaat. Het vloog.
Tot nu toe waren supergeleidende magneten te zwaar en te complex. Je kon ze niet verkleinen zodat ze in een klein vaartuig pasten. Zenno veranderde de regels.
Het systeem maakt gebruik van supergeleidende draad. Geen elektrische weerstand. Stromen die normale draden niet zouden kunnen overleven. Er volgen sterke magnetische velden.
Maar hier zit het probleem. De kou.
Deze materialen werken alleen als ze vriezen. We hebben het over -200° Celsius [-328°F].
Ruimte? Het is koud, zeker. Maar niet zo koud voor apparatuur die naar de zon gericht is. Satellieten worden warm. Rond de 20°C [68°F]. Als je lang genoeg een spiegel op een lamp richt, weet je waarom.
Daarom bouwden ze een val. Lagen isolatie. Een warmtepomp zuigt warmte weg en ventileert deze in de leegte. De batterij, opgeladen door zonnepanelen, treedt in werking. Hij voedt de spoelen. De spoelen duwen tegen het eigen magnetische veld van de aarde.
De satelliet beweegt. Zonder brandend drijfgas.
“Het is een technologie die ervoor zorgt dat een ruimtevaartuig niet kan tuimelen”, vertelde Max Arshavsky aan Space.com. “We kunnen bepalen hoe het draait.”
Impulse Space heeft de satelliet gebouwd. SpaceX lanceerde het afgelopen november op Transporter 12. Zenno, een spin-off van de Universiteit van Auckland, zag het dansen.
“Het zet zonne-energie rechtstreeks om in nuttig.”
Waarom doet dit er toe?
Omdat het vervoeren van brandstof zwaar is. Brandstof kost geld. Brandstof beperkt hoe ver je gaat. Deze boegschroef gebruikt het enige dat overvloedig aanwezig is in de ruimte. Zonlicht.
Arshavsky stopt niet bij houdingscontrole. Hij wil schepen aanmeren met alleen magnetisme. Verander trajecten zonder tanks. Vlieg naar Mars met niets anders dan zonne-energie.
Hij stelt zich ‘paraplu’s’ van magnetische velden voor. Bescherming voor mensen tegen kosmische straling. Die kankerverwekkende achtergrondstraling die verre ruimtereizen teistert.
Wij schermen het interieur af. Wij houden mensen veilig. We laten de hulpbronnen van de aarde achter ons.
Duurzaamheid op de laatste grens? Klinkt als marktwerking. Maar de technologie is echt.
Zenno heeft later dit jaar nog een test gepland. Groter deze keer. Missie niet bekendgemaakt.
Zal het de manier veranderen waarop we de volgende Apollo bouwen?
Misschien.
Of misschien blijft hij daar gewoon zitten neuriën, wat bewijst dat we de lucht niet hoeven te verbranden om er doorheen te bewegen.
Alleen de tijd en de zonnepanelen zullen het leren. 🛰️
