Przegląd Senatu wykazał, że osobista kontrola gubernator Dakoty Południowej Kristi Noem nad wydatkami Federalnej Agencji Zarządzania Kryzysowego (FEMA) w zeszłym roku doprowadziła do znacznych opóźnień w zatwierdzaniu pomocy w przypadku klęsk żywiołowych, co spowodowało wstrzymanie na tygodnie setek kluczowych projektów. Ustalenia, oparte na wewnętrznych danych rządowych uzyskanych przez senatorów Gary’ego Petersa i Andy’ego Kima, podkreślają, jak nadzór biurokratyczny może bezpośrednio wpływać na szybkość i skuteczność pomocy w przypadku klęsk żywiołowych.
Średnie opóźnienie wynoszące trzy tygodnie
Z przeglądu wynika, że dokonany przez Noem przegląd wszystkich wydatków FEMA przekraczających 100 000 dolarów spowodował średnio trzytygodniowe opóźnienie w zatwierdzeniu pomocy. Nie był to drobny problem: projekty od tymczasowych mieszkań dla ofiar pożarów po pomoc dla bezrobotnych z powodu klęsk żywiołowych zostały wstrzymane do czasu jej zatwierdzenia.
Konkretne przykłady wpływu
Dane pokazują realne konsekwencje:
- Wpływ burzy na południową Florydę (kwiecień 2023 r.): Według stanu na wrzesień ubiegłego roku osoby dotknięte silnymi burzami i tornadami nadal czekały na dalszą pomoc dla bezrobotnych z powodu klęski żywiołowej.
- Mieszkanie dla ofiar pożarów na Hawajach (4 sierpnia 2023 r.): Umowa o przedłużenie tymczasowych mieszkań dla ocalałych z niszczycielskich pożarów na Hawajach nie została zatwierdzona do 8 września, co stworzyło niepewność mieszkańców co do ich przyszłego mieszkania.
Dlaczego to jest ważne
Opóźnienia wynikały nie tylko z biurokratycznych niedogodności. Oznaczały, że prawdziwi ludzie – ofiary klęsk żywiołowych – czekając na pomoc, czekali na długotrwałe trudności i niestabilność. FEMA ma na celu zapewnienie szybkiej pomocy, ale nadmierny nadzór może sparaliżować jej zdolność do tego. Sytuacja ta rodzi pytania o równowagę między odpowiedzialnością finansową a bezpośrednimi potrzebami społeczności dotkniętych klęską. Fakt, że niniejszy przegląd oparto na danych sygnalistów, świadczy o braku przejrzystości we wstępnej ocenie tych opóźnień.
Dochodzenie Senatu uwydatnia krytyczne napięcie: choć odpowiedzialność za wydatki jest konieczna, nie powinna odbywać się kosztem terminowej pomocy tym, którzy jej desperacko potrzebują.
