Niedawna słaba burza geomagnetyczna wytworzyła oszałamiającą zorzę polarną nad Islandią i wschodnią Kanadą 16 lutego 2026 r., jak zarejestrował satelita Suomi NPP. Zdjęcia wykonane za pomocą zestawu radiometrów do obrazowania w podczerwieni (VIIRS) oferują unikalny widok zjawiska z góry.
Co powoduje zorzę polarną?
Zorza polarna, czyli zorza polarna, pojawia się, gdy naładowane cząstki Słońca oddziałują z magnetosferą Ziemi. Cząstki te, przenoszone przez wiatr słoneczny lub koronalne wyrzuty masy (CME), są kierowane w stronę bieguna wzdłuż linii pola magnetycznego Ziemi. Zderzenie z gazami atmosferycznymi uwalnia energię w postaci światła, tworząc jasne zorze polarne.
Burza geomagnetyczna, która spowodowała to zdarzenie, została sklasyfikowana jako G1, czyli najsłabszy poziom w pięciostopniowej skali, przy czym G5 to najsilniejszy. Pomimo swojej słabości warunki okazały się całkiem sprzyjające pojawieniu się widocznej zorzy na dużych szerokościach geograficznych.
Jak powstają kolory zorzy polarnej?
Kolory zorzy zależą od wysokości nad poziomem morza i rodzaju gazów atmosferycznych zderzających się z napływającymi cząsteczkami słonecznymi:
- Zielony: najczęstszy kolor powstający w wyniku zderzeń z cząsteczkami tlenu na wysokościach od 96 do 145 kilometrów (100–300 km).
- Czerwony: Występuje, gdy cząstki zderzają się z tlenem na dużych wysokościach (290–400 km).
- Niebieski i fioletowy: Mniej powszechny, zwykle obserwowany podczas silniejszych burz i powstający w wyniku uderzeń azotu na niższych wysokościach (około 96 km).
Chociaż zdjęcia satelitarne są czarno-białe, obserwatorzy naziemni prawdopodobnie dostrzegli na niebie migoczące smugi zieleni, fioletu i czerwieni.
Gdzie zauważono blask?
Satelita zarejestrował dwa obrazy:
- O godzinie 23:45 EST (04:45 GMT) jasna zorza rozciągała się od Grenlandii po Islandię.
- Około 01:30 EST (06:30 GMT) zorza polarna była widoczna nad kanadyjskimi prowincjami Quebec, Nowa Fundlandia i Labrador, a poniżej widoczne były światła Montrealu.
Wydarzenie to podkreśla, w jaki sposób obserwacje kosmiczne uzupełniają naziemne obserwacje zjawisk geomagnetycznych, zapewniając lepsze zrozumienie połączenia Słońce-Ziemia.
Możliwość śledzenia i wizualizacji tych zjawisk z kosmosu ma kluczowe znaczenie dla przewidywania pogody kosmicznej, która może mieć wpływ na działanie satelitów, sieci energetycznych i systemów komunikacyjnych.
