Paleontolodzy odkryli ślady chityny, niezwykle odpornego polimeru organicznego, w skamieniałości trylobitów sprzed 514,5–506,5 mln lat znalezionej w Kalifornii. Odkrycie to nie tylko poszerza wiedzę o zachowaniu materiałów organicznych w zapisie kopalnym, ale także sugeruje, że osady odgrywają ważniejszą rolę w długotrwałym składowaniu węgla niż wcześniej sądzono.
Odkrycie i jego znaczenie
Skamieniałość należącą do gatunku Olenellus została poddana analizie przy użyciu zaawansowanych technik barwienia fluorescencyjnego i spektroskopii. Naukowcy pod kierownictwem dr Elizabeth Bailey z Uniwersytetu Teksasu w San Antonio odkryli sygnatury widmowe wskazujące na obecność d-glukozaminy, budulca chityny. To odkrycie jest niezwykłe, ponieważ chityna jest drugim po celulozie najpowszechniej występującym polimerem organicznym na Ziemi.
Poprzednie badania często nie pozwalały wykryć chityny w skamieniałościach, ale nowoczesne techniki analityczne i to nowe badanie pokazują, że chityna może przetrwać setki milionów lat w odpowiednich warunkach.
Dlaczego to ma znaczenie: składowanie dwutlenku węgla i wpływ na klimat
Zachowanie chityny w starożytnych skałach ma istotne implikacje dla zrozumienia obiegu węgla na Ziemi. Wapień, powszechny materiał budowlany powstający z nagromadzonych pozostałości biologicznych, często zawiera organizmy zawierające chitynę. Badanie sugeruje, że skały te sprzyjają długoterminowej sekwestracji węgla – procesowi, w którym węgiel zostaje zablokowany w geologicznej skali czasu.
„Kiedy ludzie myślą o sekwestracji dwutlenku węgla, zwykle przychodzą na myśl drzewa” – wyjaśnia dr Bailey. „Ale po celulozie chityna jest uważana za drugi najpowszechniej występujący naturalny polimer na Ziemi”.
Odkrycie to podważa dominujący nacisk na drzewa jako główny sposób sekwestracji dwutlenku węgla. Wskazuje, że formacje geologiczne, zwłaszcza skały osadowe, mogą stanowić znaczący rezerwuar zmagazynowanego węgla. Zrozumienie, w jaki sposób materia organiczna przeżywa w takich warunkach, ma kluczowe znaczenie dla rekonstrukcji historii węgla na Ziemi i przewidywania przyszłych zmian klimatycznych.
Dalsze badania i implikacje
Chociaż badanie skupiało się na ograniczonej liczbie skamieniałości, wyniki sugerują, że konserwacja chityny może być bardziej rozpowszechniona niż wcześniej sądzono. Konieczne będą dalsze badania nad mechanizmami przetrwania chityny w różnych środowiskach geologicznych, aby udoskonalić naszą wiedzę na temat budżetu węglowego Ziemi.
Badanie opublikowano w grudniu 2025 roku w czasopiśmie PALAIOS.
To odkrycie podkreśla znaczenie ponownej oceny sposobu, w jaki szacujemy długoterminowe składowanie węgla na Ziemi, biorąc pod uwagę, że skorupa ziemska zawiera ogromne rezerwy zamknięte w starożytnych formacjach osadowych.
