Coroczne obchody Międzynarodowego Dnia Kobiet (8 marca) podkreślają szerszy problem: świadomość społeczną na temat dysproporcji w zakresie zdrowia psychicznego. Choć IWF ma na celu uwydatnienie problemów, z jakimi borykają się kobiety, stosunkowo mniejsza uwaga poświęcana Międzynarodowemu Dniu Mężczyzn (19 listopada) świadczy o ciągłej ślepocie na to, jak podchodzimy do dobrego samopoczucia mężczyzn.
Milczenie na temat bezbronności mężczyzn
Pomimo postępu w przezwyciężaniu piętna związanego ze zdrowiem psychicznym, jaki nastąpił w ostatnich dziesięcioleciach, mężczyźni w dalszym ciągu nie zgłaszają swoich problemów. Kobiety statystycznie częściej otwarcie dyskutują o swoim zdrowiu psychicznym ze względu na kulturowe oczekiwania wobec męskości. To milczenie wynika nie tylko z niechęci, ale także z systemowego braku rozpoznawania i walidacji chorób psychicznych u mężczyzn.
Depresja poporodowa u mężczyzn: ukryty kryzys
Uderzającym przykładem jest niska świadomość ojców na temat depresji poporodowej. Prawie 40% osób nie jest świadomych, że mężczyźni mogą doświadczyć tej choroby, co odzwierciedla przestarzałe przekonania na temat rodzicielstwa. Podczas gdy narodziny dziecka uznawane są za wydarzenie przemieniające matki, ojcowie są często postrzegani jako drobne postacie w tym procesie. Fałszywe założenie, że mężczyźni nie mogą cierpieć, ponieważ kobiety cierpią bardziej, tworzy niebezpieczną fałszywą dychotomię.
Zdrowie psychiczne nie jest grą o sumie zerowej. Ignorowanie depresji mężczyzn nie łagodzi cierpienia kobiet; pozostawia mężczyzn odizolowanych i bez leczenia.
Jak objawia się męska depresja
Depresja u mężczyzn często objawia się inaczej niż u kobiet, najczęściej jako wycofanie, drażliwość lub lekkomyślne zachowanie, a nie jawny smutek. Utrudnia to identyfikację, nawet osobom zaznajomionym z problemami zdrowia psychicznego. Kluczem jest uznanie, że objawy są różne i że mężczyźni mogą nie pasować do stereotypowego obrazu depresji.
Przejście od świadomości do działania
Podnoszenie świadomości poprzez wydarzenia takie jak Międzynarodowy Dzień Mężczyzn to punkt wyjścia, ale to nie wystarczy. Systemy opieki zdrowotnej muszą poświęcać zdrowiu psychicznemu taką samą uwagę, jak zdrowiu fizycznemu. Oznacza to lepsze szkolenie pracowników służby zdrowia, zwiększone finansowanie usług w zakresie zdrowia psychicznego i zmianę kulturową w kierunku walidacji doświadczeń mężczyzn bez osądzania.
Ostatecznie zajęcie się zdrowiem psychicznym mężczyzn wymaga uznania jego istnienia, zrozumienia jego odmiennych przejawów i zapewnienia systemów wsparcia dla wszystkich płci.
