Laura Bassi nie tylko czytała Izaaka Newtona. Na jego pomysłach zbudowała swoją karierę. Na długo zanim kobiety zostały przyjęte na studia, uzyskała stopień doktora na podstawie pracy magisterskiej, w której wykazała głębokie zrozumienie prac Newtona nad optyką i światłem. To nie jest formalny szacunek dla władzy. Jest to ścisła adaptacja jego teorii.
Jako profesor na Uniwersytecie w Bolonii, Bassi stał się jednym z pierwszych zwolenników fizyki newtonowskiej we Włoszech. Jej wykłady nie opierały się na poglądach arystotelesowskich, które nadal dominowały na wielu europejskich uniwersytetach. Zamiast tego jej kursy czerpały bezpośrednio z treści Principiów Newtona. To jest ważne. Oznaczało to, że uczyła nowoczesnych matematycznych podejść do badania przyrody w czasach, gdy stare metody jakościowe były nadal uważane za normę.
Ale Bassi zrobił coś więcej niż tylko teorię. W latach sześćdziesiątych XVIII wieku przeniesiono go z sali wykładowej do laboratorium. Zaczęła eksperymentować z medycznymi zastosowaniami elektryczności. Była to zaawansowana dziedzina nauki. Pomysł, że prąd elektryczny ma działanie terapeutyczne, był nowy i kontrowersyjny. Jej praca stała się pomostem pomiędzy abstrakcyjnymi prawami fizycznymi a konkretnym zdrowiem człowieka.
Nie tylko powtórzyła słowa Newtona. Testowała je w nowym środowisku. Przejście od optyki do elektryczności ukazuje umysł, który nie chciał się ograniczyć do jednej dyscypliny. Bliższe spojrzenie na jej trajektorię ujawnia, że była kobietą, która wykorzystała uznany autorytet naukowy, aby wypracować sobie miejsce. Następnie wykorzystała tę przestrzeń, aby ruszyć do przodu.
Jej dziedzictwo wykracza poza bycie pierwszą kobietą, która piastowała stanowisko profesora fizyki na dużym uniwersytecie. Pokazała, jak paradygmat Newtona można zastosować do problemów świata rzeczywistego. Od właściwości światła po możliwości elektryczności jako leku.
Dlaczego jest to dziś ważne? Pokazuje bowiem, że siłą napędową rozwoju nauki są ludzie chcący wykorzystać istniejącą wiedzę i zastosować ją w nieoczekiwany sposób. Bassi przywiózł „Incepcję” do Bolonii. Postrzegała elektryczność jako formę terapii. Pytania, które zadała na temat światła i zdrowia, wciąż znajdują odzwierciedlenie we współczesnych badaniach.
Zmarła w 1778 roku. Ale jej metody ją przeżyły.
