Ouders worden tegenwoordig geconfronteerd met een spervuur van vaak tegenstrijdige adviezen over de voeding van hun kinderen. Kinderarts Nancy Bostock, die werkt op het snijvlak van de fysieke en mentale gezondheid van kinderen, deelt zes op bewijs gebaseerde strategieën om een gezonde relatie met voedsel te bevorderen. Haar inzichten zijn vooral relevant gezien de toenemende bezorgdheid over de voeding van kinderen en de druk die ouders voelen om ‘het goed te doen’.
Het samenspel van voedsel, ouderschap en angst
Veel gezinnen beginnen al vroeg met voedselgerelateerde angsten, zelfs in de eerste weken na de geboorte. Moeders kunnen zich onder druk gezet voelen om borstvoeding te geven, wat ideaal is, maar hun vermogen om hiermee om te gaan is ook van cruciaal belang. Normale schommelingen in het gewicht of de bloedsuikerspiegel van baby’s kunnen leiden tot schuldgevoelens bij de ouders, wat kan leiden tot een obsessieve focus op voeding.
De belangrijkste conclusie: De meeste kinderen eten als ze honger hebben en drinken als ze dorst hebben. Overmatig toezicht helpt niet; vertrouwen op hun lichaam.
Stop met het gebruik van voedsel als beloning of straf
Door dingen te zeggen als ‘geen dessert totdat je klaar bent met eten’, leren kinderen meer dan volheid te eten op zoek naar lekkernijen. Dit versterkt een voorkeur voor zeer lonend, vaak ongezond voedsel, terwijl voedzame opties worden gedevalueerd.
In plaats daarvan: Beschouw voedsel als voeding voor energie. Beperk de ouderlijke controle en laat kinderen leren naar hun eigen lichaam te luisteren. Het aanbieden van fruit na het avondeten is een betere aanpak dan een vol bord forceren.
Vermijd onnodige dieetbeperkingen
Veel ouders leggen beperkingen op op basis van onbewezen adviezen, zoals glutenvrije diëten zonder medische noodzaak. Onderzoek toont aan dat deze beperkingen tot tekortkomingen kunnen leiden en het idee kunnen versterken dat bepaalde voedingsmiddelen ‘onveilig’ zijn.
Concentreer u op wat ontbreekt in diëten, niet op wat beperkt is: Geef prioriteit aan vezels, fruit, groenten, noten, zaden en volle granen. Het uitsluiten van hele voedselgroepen zonder medische basis is vaak contraproductief.
Laat voedsel geen onderhandelingsmiddel worden
Kinderen leren snel of hun ouders echt om hun eten geven of dat het een onderhandelingstactiek is. Emotionele chantage (“Als ik geen ijs krijg, hou je niet van mij!”) of driftbuien kunnen escaleren als ouders toegeven.
Haal de kracht uit voedsel: Bied aan wat beschikbaar is en zeg: “Eet als je honger hebt; zo niet, dan is er fruit en yoghurt.” Dit leert zelfregulering zonder manipulatie.
Kieskeurig eten is normaal: omarm geleidelijke blootstelling
Tussen 8% en 54% van de kleuters maakt een fase van kieskeurig eten door. Dit is vaak een ontwikkelingsfase waarin kinderen de voedselveiligheid testen. Weersta de drang om alleen ‘veilig’ voedsel aan te bieden.
Blootstelling is belangrijk: Uit onderzoek blijkt dat kinderen minstens 15 positieve ervaringen met voedsel nodig hebben voordat ze het accepteren. Blijf gevarieerde opties aanbieden, zonder druk. Het is ook belangrijk om te accepteren dat kinderen soms dingen moeten eten waar ze niet van houden vanwege hun gezondheid, duurzaamheid en sociaal functioneren.
Modelleer gezond gedrag: uw daden spreken luider dan woorden
Kinderen nemen de houding van hun ouders ten opzichte van voedsel over, zelfs onbewust. Negatieve zelfpraat (“Dit is walgelijk!”) of obsessief diëten creëert een giftige omgeving.
Wees een positief rolmodel: Als je wilt dat je kinderen een gezonde relatie hebben met eten en hun lichaam, moet je dat eerst belichamen. De vooringenomenheid van ouders is sterker dan gearticuleerde standpunten, dus consistentie is van belang.
Als de eetgewoonten van uw kind ernstig beperkt zijn of als de groei wordt beïnvloed, raadpleeg dan een arts.
