De Britse regering laat op strategische wijze zorgvuldig gekweekte soorten – waaronder rivierkreeften, snuitkevers en schimmels – in het wild vrij als een gerichte biologische bestrijdingsmaatregel tegen destructieve invasieve planten en dieren. Dit initiatief, gedreven door ambitieuze milieudoelstellingen van het ministerie van Milieu, Voedsel en Plattelandszaken (Defra), heeft tot doel de vestiging van niet-inheemse soorten tegen 2030 met de helft terug te dringen.
De strategie: de natuur bewapenen
Het kernidee is simpel: organismen introduceren die zich specifiek richten op invasieve soorten en deze verzwakken zonder de inheemse ecosystemen te schaden. Zo worden Zuid-Amerikaanse snuitkevers (Listronotus elongatus ) ingezet tegen drijvende waternavel, een zich snel verspreidende waterplant die rivieren verstikt. Op dezelfde manier wordt de psyllid Aphalara itadori gebruikt om de Japanse duizendknoop te onderdrukken, terwijl de roestschimmel Puccinia komarovii var. glanduliferae wordt getest tegen Himalayabalsem.
Het doel op lange termijn is om deze biologische bestrijdingsmiddelen zichzelf te laten verspreiden, waardoor de noodzaak voor voortdurend menselijk ingrijpen wordt verminderd. Zoals Olaf Booy, adjunct-hoofdofficier voor niet-inheemse soorten bij de Animal and Plant Health Agency (Apha), uitlegt: “Zodra het biocontrolemiddel goed werkt, zou het zich eigenlijk op natuurlijke wijze moeten gaan verspreiden… en de populatie van de niet-inheemse soorten moeten terugdringen.”
Inheemse soorten beschermen door interventie
Het programma gaat niet alleen over het elimineren van bedreigingen; het gaat ook over het redden van bedreigde inheemse soorten. De invasieve Amerikaanse signaalrivierkreeft heeft de inheemse witklauwrivierkreeft van Groot-Brittannië bijna uitgeroeid, waardoor hij de concurrentie overtreft en een dodelijke plaag wordt verspreid. Om dit tegen te gaan, creëren wetenschappers beschermde ‘ark-locaties’ en fokprogramma’s om de inheemse rivierkreeft opnieuw in veilige habitats te introduceren. Broederijen in Yorkshire en Devon zetten al broedende rivierkreeften uit in beschermde rivieren.
Opkomende bedreigingen: wasberen en ziekten
De overheid houdt ook de opkomst van nieuwe invasieve risico’s in de gaten, vooral als het gaat om ontsnapte huisdieren. Wasberen en wasbeerhonden, die steeds populairder worden als gevolg van trends op sociale media, vormen een potentiële bedreiging als middelgrote roofdieren die amfibieën- en vogelpopulaties kunnen decimeren. Momenteel bestaat er geen verplichte registratie voor het houden van deze dieren, wat aanleiding geeft tot bezorgdheid over onbedoelde introducties. Ambtenaren waarschuwen dat ontsnapte wasberen ook nieuwe ziekten in het ecosysteem kunnen introduceren.
Economische impact en langetermijndoelstellingen
Invasieve niet-inheemse soorten kosten de Britse economie al bijna £2 miljard per jaar, wat schade toebrengt aan de landbouw, de infrastructuur en de biodiversiteit. De huidige strategie is een proactieve stap in de richting van het beperken van deze kosten en het beschermen van de natuurlijke omgeving van het land. Door gebruik te maken van biologische controle en gerichte inspanningen voor natuurbehoud wil Groot-Brittannië de veerkracht van zijn ecosystemen tegen toekomstige invasieve bedreigingen behouden.
De effectiviteit van dit programma hangt af van zorgvuldige monitoring en aanpassing, waarbij ervoor wordt gezorgd dat de ingezette oplossingen geen onbedoelde ecologische gevolgen hebben. Het succes op de lange termijn zal afhangen van voortgezet onderzoek, handhaving van de regelgeving en het publieke bewustzijn van de risico’s van invasieve soorten.
