Fossiel bewijsmateriaal bevestigt dat vier meter lange pythons op het eiland Taiwan floreerden tijdens het Midden-Pleistoceen, ongeveer 800.000 tot 400.000 jaar geleden. Deze ontdekking markeert het eerste bevestigde fossielenbestand van pythons op het hoofdeiland van Taiwan, en vormt een uitdaging voor het huidige begrip van de prehistorische fauna in de regio.
De fossiele ontdekking
Paleontologen van de National Taiwan University analyseerden een opmerkelijk goed bewaarde rompwervel, opgegraven nabij de stad Tainan. De afmetingen van het exemplaar, gereconstrueerd door middel van 3D-modellering, duiden op een slang die groter is dan enig levend Taiwanees reptiel vandaag de dag. Het fossiel stelt de grootste slang voor die ooit in Taiwan is gevonden, wat duidt op een dramatisch ander ecosysteem dan het ecosysteem dat nu aanwezig is.
Python-distributie vandaag
Moderne pythons zijn te vinden in tropisch en subtropisch Azië, Afrika en Australië. Ze variëren van Bangladesh en India tot Indonesië, de Filippijnen en delen van Afrika ten zuiden van de Sahara. Opmerkelijk is dat er momenteel geen inheemse pythons op Taiwan zelf leven. Dit maakt de prehistorische aanwezigheid van zo’n grote python nog opvallender.
Een verloren ecosysteem
De ontdekking staat niet op zichzelf. De Chiting-formatie, waar de wervel werd gevonden, heeft ook fossielen opgeleverd van sabeltandkatten, gigantische krokodillen, mammoeten en uitgestorven neushoorns. Deze verzameling wijst op een ooit complex en door roofdieren gedomineerd ecosysteem.
De onderzoekers merken op dat het uitsterven van deze megafauna – inclusief de gigantische python – een aanzienlijke ecologische verschuiving heeft veroorzaakt. De afwezigheid van dergelijke toproofdieren in het moderne ecosysteem van Taiwan duidt op een vacante niche, die mogelijk de evolutie van de hedendaagse biodiversiteit kan beïnvloeden.
Gevolgen voor de biodiversiteit
De fossiele bevindingen roepen vragen op over de oorsprong van het huidige dierenleven in Taiwan. De drastische verandering in de fauna van het eiland sinds het Pleistoceen duidt op een grote ecologische omslag. Verder onderzoek is nodig om volledig te begrijpen hoe deze oude ecosystemen de moderne biodiversiteit in Oost-Azië hebben beïnvloed.
“Het verdwenen toproofdier… duidt op een drastische faunavernieuwing”, concludeerden de wetenschappers, wat impliceert dat het huidige ecosysteem mogelijk nog steeds aan het herstellen is van een aanzienlijk prehistorisch verlies.
Het onderzoek werd op 16 januari 2026 gepubliceerd in Historical Biology.
