De jaarlijkse viering van Internationale Vrouwendag (8 maart) onderstreept een bredere kwestie: het maatschappelijk bewustzijn van verschillen in de geestelijke gezondheidszorg. Hoewel IWD ernaar streeft de uitdagingen waarmee vrouwen worden geconfronteerd onder de aandacht te brengen, onthult de relatief mindere aandacht die aan de Internationale Mannendag (19 november) wordt besteed een hardnekkige blinde vlek in de manier waarop we het mentale welzijn van mannen benaderen.
De stilte rond de strijd van mannen
Ondanks de vooruitgang die de afgelopen decennia is geboekt bij het destigmatiseren van de geestelijke gezondheidszorg, blijven mannen hun problemen te weinig melden. Het is statistisch gezien waarschijnlijker dat vrouwen openlijk over hun geestelijke gezondheid praten, een ongelijkheid die geworteld is in culturele verwachtingen rond mannelijkheid. Deze stilte gaat niet alleen over onwil; het gaat over het systematisch falen om geestelijke gezondheidsproblemen bij mannen te herkennen en te valideren.
Postpartumdepressie bij mannen: een verborgen crisis
Een treffend voorbeeld is het lage bewustzijn van postpartumdepressie bij vaders. Bijna 40% van de mensen weet niet dat mannen deze aandoening kunnen ervaren, een statistiek die verouderde opvattingen over ouderschap weerspiegelt. Hoewel de bevalling terecht wordt erkend als transformerend voor moeders, worden vaders vaak als secundaire figuren in het proces behandeld. De gebrekkige veronderstelling dat mannen niet kunnen lijden omdat vrouwen meer lijden, creëert een gevaarlijke valse tweedeling.
Geestelijke gezondheid is geen nulsomspel. Het negeren van mannelijke depressie verlicht het lijden van vrouwen niet; het laat mannen geïsoleerd en onbehandeld achter.
Hoe mannelijke depressie verschilt
Depressie bij mannen manifesteert zich vaak anders dan bij vrouwen en manifesteert zich vaak als teruggetrokkenheid, prikkelbaarheid of roekeloos gedrag in plaats van openlijke droefheid. Dit maakt het moeilijker om het te identificeren, zelfs voor degenen die bekend zijn met psychische problemen. De sleutel is het erkennen dat de symptomen variëren en dat mannen mogelijk niet passen in het stereotiepe beeld van depressie.
Voorbij bewustzijn gaan
Het vergroten van het bewustzijn via evenementen als Internationale Mannendag is een startpunt, maar is onvoldoende. Gezondheidszorgsystemen moeten geestelijke gezondheid evenveel prioriteit geven als lichamelijke gezondheid. Dit betekent een betere opleiding voor medische professionals, meer financiering voor geestelijke gezondheidszorg en een culturele verschuiving in de richting van het valideren van de ervaringen van mannen zonder oordeel.
Uiteindelijk vereist het aanpakken van de geestelijke gezondheid van mannen het erkennen dat deze bestaat, begrijpen hoe deze zich anders presenteert, en ervoor zorgen dat er ondersteuningssystemen zijn voor alle geslachten.
