Een voormalig hoofd van het Britse leger, Sir Nick Carter, dringt er bij de regering op aan om de regelgeving rond MDMA (ecstasy) te stroomlijnen om betaalbaarder onderzoek naar het gebruik ervan als behandeling voor posttraumatische stressstoornis (PTSS) bij veteranen en hulpverleners mogelijk te maken. De huidige beperkingen drijven de kosten voor het verkrijgen van medisch zuivere MDMA op tot ongeveer £10.000 per gram, vergeleken met de straatwaarde van £40, wat klinische onderzoeken belemmert.
Baanbrekend onderzoek ondersteunt deze zaak
Het streven naar gemakkelijker toegang komt voort uit recente bevindingen gepubliceerd in Nature Medicine, waaruit blijkt dat PTSS-symptomen worden geëlimineerd bij 71% van de patiënten die MDMA-ondersteunde therapie ondergaan. Carter betoogt dat dit wijst op een potentieel voor grotere werkzaamheid dan bestaande behandelingen, vooral voor de ongeveer 9% van de militaire veteranen die door PTSS worden getroffen na uitzendingen in conflictgebieden zoals Irak en Afghanistan.
Het kernprobleem is niet decriminalisering, maar de praktische toegankelijkheid van medische proeven. Carter stelt voor om de classificatie van MDMA specifiek voor onderzoeksdoeleinden te verminderen, waardoor goedkopere aanschaf en breder testen mogelijk wordt. Dit is niet beperkt tot veteranen; politieagenten, NHS-medewerkers en andere eerstehulpverleners zouden ook van deze aanpak kunnen profiteren.
De wetenschap achter de behandeling
Het potentieel van MDMA ligt in de unieke neurologische effecten ervan. Wanneer het medicijn in een gecontroleerde klinische omgeving wordt toegediend, verhoogt het de plasticiteit van de hersenen, waardoor patiënten beter reageren op therapeutische verkenning van diepgewortelde trauma’s. Dit omvat twee of drie uitgebreide therapiesessies waarin patiënten met problemen worden geconfronteerd die ze normaal gesproken zouden vermijden. Het doel is geen recreatie, maar een zorgvuldig begeleid proces om emotionele verwerking te vergemakkelijken.
Veteraan deelt ervaring
Martin Wade, een 53-jarige voormalige militaire advocaat, ingezet in de provincie Helmand, Afghanistan, onderstreept de urgentie van dit debat. Wade ontwikkelde een complexe PTSS na jarenlang worstelen met juridische en morele dilemma’s tijdens zijn diensttijd, waaronder het onderzoeken van burgerdoden in gevechtsscenario’s.
“Eén ronde, drie dode burgers… Ik kan mijn lichaam nu voelen. Waar begin je?” herinnert Wade zich.
Ondanks jaren van conventionele therapie blijft Wade worstelen met hyperwaakzaamheid, flashbacks en nachtmerries. Hij gelooft dat MDMA-ondersteunde therapie een potentiële doorbraak biedt en beschrijft het als een methode die “een gevoel van eigenliefde” zou kunnen bevorderen bij het behandelen van traumatische ervaringen.
Financiering en volgende stappen
De Universiteit van Cambridge zoekt momenteel £ 2 miljoen om een groter proces te financieren waarbij ongeveer 40 deelnemers betrokken zijn – veteranen, eerstehulpverleners en oorlogscorrespondenten – via een partnerschap met de liefdadigheidsinstelling Supporting Wounded Veterans. Er is al ongeveer € 700.000,- opgehaald.
Carter benadrukt het schril contrast tussen de exorbitante kosten van militaire wapens (zoals £80.000 raketten) en het gebrek aan adequate financiering voor de geestelijke gezondheidszorg van veteranen.
Het debat over MDMA-ondersteunde therapie gaat niet over recreatief drugsgebruik, maar over een serieuze heroverweging van de beste manier om mensen te behandelen die de onzichtbare littekens van dienstbaarheid en trauma dragen.
