Nieuw metagenomisch onderzoek naar de Lijkwade van Turijn – het controversiële doek waarvan sommigen denken dat het de lijkwade van Jezus is – heeft een complexe ‘biologische vingerafdruk’ onthuld die bestaat uit DNA van tientallen verschillende soorten. In plaats van bewijs te leveren voor de bijbelse oorsprong ervan, suggereren de bevindingen dat het doek door de eeuwen heen zwaar vervuild is door omgevingsfactoren.
Een biologisch mozaïek
Een recente studie onder leiding van professor Gianni Barcaccia van de Universiteit van Padua maakte gebruik van geavanceerde genomische technieken om monsters te analyseren die in 1978 uit de lijkwade waren verzameld. De resultaten laten een gevarieerd scala aan biologische sporen zien:
- ** Dieren:** Katten en honden vormen ongeveer 44% van het dierlijke DNA, naast sporen van runderen, geiten, schapen, varkens, paarden en zelfs huidmijten en teken.
- Planten: Een aanzienlijk deel van het planten-DNA behoort tot wortelen. Andere sporen zijn onder meer tarwe, rogge, meloenen en komkommers.
- Menselijk DNA: De analyse identificeerde DNA van meerdere individuen, waaronder één persoon die aanwezig was tijdens de oorspronkelijke bemonstering in 1978.
Het probleem van de “Nieuwe Wereld”.
Het meest opvallende aspect van de bevindingen is niet wat er is gevonden, maar wat er is gevonden. De aanwezigheid van bepaalde plantensoorten zorgt voor een aanzienlijk chronologisch conflict voor degenen die beweren dat de lijkwade een oud overblijfsel is.
Bij de DNA-analyse zijn sporen aangetroffen van tomaten, aardappelen, paprika’s, mais(maïs) en bananen. Deze planten komen oorspronkelijk uit Amerika en kwamen pas in Europa aan na de reizen van Christoffel Columbus aan het einde van de 15e en 16e eeuw. Bovendien lijkt het wortel-DNA op rassen die tussen de 15e en 16e eeuw speciaal in West-Europa werden veredeld.
“Deze diversiteit aan dier- en plantensoorten wijst op de aanzienlijke milieuverontreiniging die zich waarschijnlijk in de afgelopen eeuwen heeft voorgedaan,” merkte Barcaccia op.
Ontbrekende context: De Levant versus Europa
Als de lijkwade echt een overblijfsel uit de Levant (de regio van het oude Israël) zou zijn, verwachtten onderzoekers biologische markers te zien die consistent waren met die omgeving. In plaats daarvan is er een opmerkelijke afwezigheid van soorten die traditioneel geassocieerd worden met het Bijbelse tijdperk en het Midden-Oosten, zoals:
* Olijven en dadels
* Granaatappels
* Kamelen
* Mirre en aloë
In plaats daarvan suggereert de aanwezigheid van mediterraan rood koraal dat het doek mogelijk in contact is geweest met religieuze voorwerpen, zoals koraalrozenkransen of kruisbeelden, in plaats van aanwezig te zijn in het oude Palestina.
Waarom de bevindingen de ‘Middeleeuwse Fake’-theorie ondersteunen
Terwijl sommige geleerden blijven pleiten voor de authenticiteit van de lijkwade, beschouwt de wetenschappelijke gemeenschap deze resultaten grotendeels als een versterking van de theorie dat de stof een middeleeuwse creatie is. Verschillende belangrijke bewijsstukken komen tot deze conclusie:
-
Koolstofdatering: Een analyse uit 1989 plaatst de oorsprong van het doek tussen 1260 en 1390, duidelijk in de Middeleeuwen.
-
Textieltechnologie: Voor het weefsel van de lijkwade is een weefgetouw met vier schachten nodig, een technologie die 2000 jaar geleden niet bestond in Europa of de Levant.
- Milieuvervuiling: Deskundigen wijzen op het uiteenlopende DNA – van marktgroenten tot stof – dat zich waarschijnlijk heeft verzameld tijdens eeuwen van openbare tentoonstellingen in Europese steden als Turijn.
Het Indiase connectiedebat
Een punt van aanhoudende discussie is de ontdekking dat bijna 40% van het menselijke DNA een Indiase afstamming suggereert. Sommige onderzoekers beweren dat dit zou kunnen betekenen dat het garen in India is vervaardigd. Sceptici wijzen er echter op dat menselijk DNA gemakkelijk kan worden overgedragen door aanraking, en de aanwezigheid van het DNA van verschillende mensen wordt verwacht gezien de lange geschiedenis van het hanteren van de lijkwade door geestelijken, geleerden en toeristen.
Conclusie
De meest recente DNA-analyse van de Lijkwade van Turijn onthult een biologisch profiel dat wordt gedomineerd door Europese soorten en soorten uit de Nieuwe Wereld, wat verder wetenschappelijk gewicht geeft aan het argument dat het doek een middeleeuws artefact is en niet een oud relikwie.
