Het is een sitcom die niet zou moeten werken. Dat zou echt niet moeten. Vrienden hadden het culturele cachet. Arrested Development had de slimheid. Die show uit de jaren 70 had… nou ja, het had een kelder in Wisconsin en vier vrienden die een verschrikkelijk leven hadden. En toch zijn we hier. Tientallen jaren later heeft de show een diehard aanhang die volhoudt dat het een van de beste dingen op televisie was tijdens de serie. Wij maken onbeschaamd deel uit van dat kamp.
De serie opereert in een vreemd, wonderbaarlijk vacuüm. Het is historisch gezien niet belangrijk genoeg om op scholen te worden onderwezen, maar het is oprecht en grappig genoeg om de fanbase levend te houden. Het weerspiegelt de geest van de late jaren zeventig met verrassende behendigheid. We hebben het over Eric, Donna, Jackie, Hyde, Kelso en Fez. We hebben het over Point Place, Wisconsin. We hebben het over de chaos die ze veroorzaakten tijdens hun middelbare schoolopleiding.
Laten we er dus op ingaan. Hier zijn de tien beste afleveringen van That ’70s Show.
Hyde komt binnen (Seizoen 1, Aflevering 24)
Elke grote vriendschap heeft een opruiend incident nodig. Voor Eric Foreman en Steven Hyde is dat incident een traumatische gezinsscheiding.
Aan het einde van het eerste seizoen gaat Hyde’s moeder, Edna (gespeeld met glorieuze, losgeslagen energie door Katey Sagal van de bekendheid Married… with Children ), er vandoor met een langeafstandsvrachtwagenchauffeur. Plots kan de slechte jongen nergens heen. Hij verhuist naar de Foreman-kelder.
Dit is waar de pseudo-broederschap begint. Het is een dynamiek die de serie definieert. Maar het is ook een aflevering waarin de Foreman-ouders, Red en Kitty, op hun absolute hoogtepunt worden getoond.
Kurtwood Smith en Debra Jo Rupp zijn ongelooflijk. Ze bieden de meest schattige, overtuigende weergave van ouderfiguren op sitcom-televisie. Rood is de stoere vader. Kitty is de aanmatigende moeder. Hun dynamiek met Hyde zorgt voor een spanning tussen de gevonden families die de show nooit meer helemaal zal reproduceren.
Ook? Kelso wordt afgewezen door een zieke Jackie. Het zijn vroege dagen. De inzet is laag. De humor is scherp.
Eric’s Corvette Caper (Seizoen 4, Aflevering 22)
De nerdy jongen wil de cheerleader. Het is een stijlfiguur die ouder is dan vuil. Maar That ’70s Show weet er wel een draai aan te geven.
In dit hoogtepunt van het vierde seizoen ziet Eric zijn enige kans om met een vrijgezellin te daten die hoog in aanmerking komt, als een kans om Reds nieuw aangeschafte Corvette te lenen. Hij heeft het statussymbool nodig. Hij heeft de auto nodig.
Natuurlijk gaat het naar de hel.
Zijn date dringt aan op autorijden. Ze crasht de auto. Nu moet Eric de rommel opruimen voordat Red erachter komt. Het is een klassieke opzet voor een ramp.
Wat deze aflevering doet werken, is de chaos die volgt. Hyde en Fez proberen Eric te helpen ontsnappen. Ze proberen hem ook gepakt te krijgen. Ze drinken daarbij al het bier van Red. Het is een perfecte storm van slechte beslissingen.
Ondertussen proberen Jackie en Donna Kelso’s huis binnen te sluipen om een zoekgeraakt leerboek op te halen. Twee groepen kinderen. Eén kapotte auto. Geen toezicht.
We gaan het niet nemen (Seizoen 6, Aflevering 6)
Sitcoms hebben een houdbaarheidsdatum. De meeste shows bereiken hun hoogtepunt vóór seizoen vier. Daarna worden personages karikaturen. Ze leunen op oude archetypen totdat de humor muf wordt.
Die show uit de jaren 70 is geen uitzondering. De meeste afleveringen op deze lijst belanden in de beginjaren. Maar de show is niet zonder zijn latere triomfen.
Aflevering zes van seizoen zes bewijst het punt. Eric en Kelso strijden om dezelfde baan als ober in Roy’s hotelrestaurant.
Hersenen versus kracht. Altijd een grappig gevecht.
Maar het in een restaurant plaatsen? Dat is het genie. Hete soepen. Breekbare platen. Een omgeving met hoge druk waar één verkeerde beweging een dienblad met koffie in je kruis betekent.
De slapstick is van het hoogste niveau. De rivaliteit is gevestigd. De inzet is professioneel. Het is niet voor niets een van de hoogst gewaardeerde afleveringen van de latere seizoenen. Het herinnert je eraan dat zelfs als de show ten einde loopt, de chemie tussen Ashton Kutcher en Topher Grace elektrisch blijft.
Garageverkoop (Seizoen 2, Aflevering 1)
Mensen vergeten hoe belangrijk Die show uit de jaren 70 was voor de normalisering van cannabis. Het was niet expliciet. Het was subtiel. Het was indirect. Maar de show maakte veelvuldig toespelingen op het gebruik van marihuana door de bende op een manier die gegrond en niet prekerig aanvoelde.
Seizoen twee, aflevering één is het hoogtepunt van deze verhalen.
Hyde draagt bij aan de Foreman-garageverkoop. Hij brengt brownies mee. Speciale brownies.
Ze zijn heerlijk. Ze zijn ook doorspekt met wiet.
Dan raken ze op de verkeerde plek.
Een dienblad met brownies voor volwassenen wordt door de volwassenen geconsumeerd tijdens de garage sale. Er ontstaat hilariteit. Red verkoopt Eric’s auto in de verwarring. De bende moet de koper opsporen. Ze moeten de situatie uitleggen zonder te onthullen dat ze zojuist een vreemde een psychedelische maaltijd hebben gegeven.
Het is losbandig. Het is chaotisch. Het is het soort aflevering dat de unieke toon van de show definieert. Een mix van oprecht hart en absolute absurditeit.
Dit is nog maar het begin. De kelder heeft nog meer verhalen te vertellen.
Waarom skitrip nog steeds het hoogtepunt is van de showkomedie uit de jaren 70
De romantische chaos van Jackie en Kelso bepaalt het emotionele landschap van het eerste seizoen. Meestal is het gewoon spanning met Eric en Donna. In Ski Trip (Seizoen 1, Aflevering 13) worden ze officieel uit elkaar gehaald. Kelso kuste Pam Macy. Grote fout.
Hij verliest zijn uitnodiging voor Jackie’s familiehut. De bende gaat voor een losbandig weekend. Hij blijft in het donker achter. Het voelt alsof het van Friends is gescheurd. Schandelijk dus. Toch komt de uitbetaling hard aan. Fez rent in zijn ondergoed door de sneeuw. Dronken. Naakt. Wie zou om meer kunnen vragen?
Misty Mountain Hop en de hutoverval
Latere seizoenen hebben er vaak last van, maar Misty Mountain Hop (Seizoen 5, Aflevering 12) trotseert de trend. Het valt op als een grappig moment van het hoogste niveau in de geschiedenis van de serie.
Jackie’s ouders verkopen de hut. Red en Kitty gaan de meubels opruimen. Jackie, Eric en Donna gaan mee als verhuizers. Ondertussen sluipen Kelso, Hyde en Fez binnen om te feesten. Geen volwassenen toegestaan.
Eric en Donna verdwalen. De ouders strompelen de kelder in. Ze vinden de voorraad. De duivelssla wordt ontdekt. Chaos volgt daar op natuurlijke wijze uit.
Wanneer Casey Kelso zich bij de groep voegt
Gaststerren kunnen een sitcom maken of breken. Die show uit de jaren 70 had zijn aandeel in talent. Joseph Gordon-Levitt. Amy Adams. Melissa Joan Hart. Jim Gaffigan. Mitch Hedburg. Allemaal goed.
Maar Luke Wilson in Donna Dates a Kelso (Seizoen 4, Aflevering 16) levert iets speciaals op. Wilson speelt Casey Kelso. Hij is Michaels oudere broer. Hij is luchthoofdig. Hij heeft slechte bedoelingen.
Donna maakt het uit met Eric. Ze probeert een oudere man. Casey zorgt voor zowel humor als drama. Zijn optreden versterkt de plaats van deze aflevering onder de beste.
Hoe Reefer Madness stereotypen ontmantelde
De televisie was in 2000 voorzichtig met marihuana. Deze show verlegde grenzen. Reefer Madness (Seizoen 3, Aflevering 1) pakt het probleem frontaal aan.
Eric en Hyde zitten in de problemen. Red vindt hun voorraad. De aflevering gebruikt deze opzet om verouderde stereotypen te bespotten. Het vermeldt het medicijn niet expliciet op een klinische manier bij naam. Het steekt de draak met het ouderwetse denken.
De bediening is verrassend behendig. Marihuana stond toen minder centraal in de cultuur dan nu. De aflevering voorspelde die verschuiving. Het ontmantelt angst met tact.
Het fluwelen touw en discodrama
De jaren zeventig waren een tijd van verandering. Disco maakte inbreuk op het rockgebied. De meeste mensen hadden er een hekel aan. De show legt deze botsing vast in The Velvet Rope (Seizoen 2, Aflevering 3).
Eric en de bende proberen te dansen in een nieuwe disco. Ze worden lastiggevallen door een uitsmijter. Hij vindt ze niet stijlvol genoeg. Iedereen wordt afgewezen behalve Donna. Haar rode haar en uiterlijk beveiligen haar toegang.
Neil Flynn speelt de uitsmijter. Fans kennen hem als de conciërge van Scrubs. Eén voor één laat hij ze binnen. Eric moet zijn waarde bewijzen. Hij probeert toegang te krijgen tot een van de populairste clubs in het Midwesten.
Dat is een lage lat.
Het meesterwerk van de Canadese roadtrip
Soms trekt een show een aas. Een aflevering steekt met kop en schouders boven de rest uit. Canadian Road Trip (Seizoen 3, Aflevering 23) is die aflevering.
Het is een comedy-masterclass met drie camera’s. Kelso, Eric, Fez, Hyde en Leo (Tommy Chong) rijden naar Canada. Ze willen bier. Fez verliest zijn identiteitsbewijs. De Mounties houden ze tegen.
Roadtrip-plots inspireren meestal tot shenanigans. Hier produceert het goud. De bende zingt “O Canada.” Ze zingen het hartelijk. Ze willen gewoon de gevangenis vermijden.
De Canadese gevangenis is als een gewone gevangenis. Behalve met hockeysticks.
Je wilt het nog steeds bekijken.
