Brian Wilson is dood. Hij is 82 jaar oud.
Het nieuws kwam stilletjes naar buiten, maar de man die de stem van een generatie vormde, zal niet vergeten worden. Wilson schrijft niet alleen liedjes. Hij heeft de wereld geschapen. Aan het begin van de carrière van de Beach Boys was hij de motor en het stuur. Hij schreef bijna alles. Hij beheerste elke noot, elke harmonie, elke studiotruc. Dit is zijn visie. puur en perfect.
Geestelijke gezondheidsproblemen veranderen van richting. De druk van de voortdurende creatie eiste zijn tol. Er zijn veel crises. Wilson deed een stap achteruit. Hij beëindigde de tour. De podiumlichten waren te fel en mijn verwachtingen waren te hooggespannen. In plaats daarvan keerde hij terug naar de studio. Het werd zijn toevluchtsoord. De studio was waar hij regeerde. Een plek waar je perfect kunt zijn.
Na een lange tijd leek hij te verdwijnen. Zijn teruggetrokken leven definieerde zijn publieke persoonlijkheid. Fans willen weten of hij weer muziek gaat maken. hij deed het. Niet zo bij de Beach Boys. Maar op zichzelf. Er is een persoonlijk project verschenen. Critici merkten het op. Deze albums zijn verschillend. Iets persoonlijker. In commerciële zin is er minder verfijning, maar meer emotie. Hij kwam niet meer naar voren als popster, maar als een volwaardige songwriter. De man die van de rand opstond.
Nou, het verhaal eindigt. De ontwerper van “Pet Sounds” en “Smile” is op 82-jarige leeftijd overleden. Zijn prestaties zijn meer dan hitsingles. Dit is hoe hij de popmuziek veranderde. Hij liet zien dat zwakte soms als kracht kan klinken. Deze complexiteit is fascinerend. Privépijn kan een publiek geschenk worden.
De resterende stilte echode. Maar de muziek blijft. Luister aandachtig. Ik kan nog steeds zijn vingerafdrukken horen op elke golf waarop hij stapte.
